Fituesi i Ligës së Kampionëve, legjenda e ekipit kombëtar, heroi i Baselit – por mbi të gjitha, Xherdan Shaqiri është një njeri familjar. Ylli i futbollit flet për lidhjen e tij të ngushtë me prindërit, rikthimin në Basel dhe dëshirën për të pasur fëmijë.
Xherdan Shaqiri është një nga futbollistët më të suksesshëm në historinë e Zvicrës. Pas dymbëdhjetë vitesh jashtë vendit, ai është rikthyer në qytetin e tij të lindjes – Basel.
Një djalë, i veshur me fanellën e FC Basel, ndalet me ngurrim në Munsterplatz. Pastaj mbledh guximin dhe afrohet. “A mund të bëj një foto me ty?”, pyet ai me zë të ulët. Xherdan Shaqiri lë espresson e sapoporositur.
“Po, sigurisht, por të lutem, nxito”, i përgjigjet kapiteni i Baselit. Pastaj ngrihet, i vendos dorën mbi shpatullën e djalit dhe bëjnë një fotografi.
I thjeshtë dhe i afrueshëm, ylli i FC Basel përshëndet me dorë një tifoz tjetër në bregun tjetër të lumit Rajn.
Prej kohësh, entuziazmi rreth tij ka qenë pjesë e përditshmërisë. Me trupin e tij 169 centimetra të gjatë, qafë të gjerë dhe pulpa të fuqishme, Shaqiri vështirë se lëviz lirshëm nëpër qytet.
“Më pëlqen të jem jashtë në qytet, por duhet të planifikoj saktësisht se kur dal. Të shtunave është më e vështirë”, thotë ai me të qeshur.
Zakonisht e pranon me qetësi afrimin e fansave.
“Në fakt, nuk them kurrë jo.” Por ka edhe momente kur nuk është e përshtatshme – për shembull, gjatë darkës me miqtë apo familjen.
“Ndonjëherë më kërkojnë edhe selfie në tualet. Do të doja shumë t’u tregoja çfarë mendoj, por gjithsesi nuk e bëj.”
Legjendë me shumë nofka
Nga kafja, Shaqiri shkon drejt tragetit të Munsterit.
“Nuk kam hipur në këtë traget prej kohësh”, thekson ai, ndërsa zbret shkallët drejt bregut të Rajnit.
Nuk është çudi që njihet kudo. Golat spektakolarë për ekipin kombëtar në Kampionatet Evropiane dhe Botërore e kanë kthyer në një legjendë.
Në 1/8 e finales së Euro 2016 kundër Polonisë, Shaqiri realizoi një nga golat më të bukur në historinë e turneut me një gjuajtje fluturimthi me këmbën e majtë.
Ai ka lënë gjurmë edhe në arenën ndërkombëtare me klube si Bayern Munich dhe Liverpool. Me të dyja, ai ka fituar trofeun më të lakmuar, Ligën e Kampionëve. Nuk është çudi që turistët spanjollë kërkojnë selfie me “Xhuxhin Magjik”, “Kubin e Fuqisë” ose “Messin e Alpeve”.
Cila është nofka e tij e preferuar? Shaqiri mendon për një çast dhe thotë: “Të gjitha janë qesharake. Më pëlqen thjesht Shaqiri. Por miqtë e mi më quajnë Xherdi”.
Si në shtëpi
Shaqiri kalon lumin Rajn me tragetin e Munsterit.
“Nuk e kam bërë këtë për një kohë të gjatë”, thotë ai përsëri.
Pas dymbëdhjetë vitesh jashtë vendit, së fundmi në Çikago, sulmuesi është kthyer në qytetin e lindjes. Në gusht të vitit 2024, ai u rikthye te FC Basel, klubi i fëmijërisë. Euforia ishte e jashtëzakonshme. Ai nënshkroi kontratë deri në vitin 2027.
Në sezonin e tij të parë, e udhëhoqi klubin drejt titullit të kampionit, i pari pas tetë vitesh dhe më pas edhe drejt triumfit në Kupë.
“Ishte një ëndërr e madhe për mua të fitoja përsëri trofe me FCB. Që kjo ndodhi që në vitin e parë, e bën edhe më të mrekullueshme”, thekson ai.
Ai ishte i vetëdijshëm që po hiqte dorë nga një pagë shumë më e lartë.
“Nuk doja të shkoja në Arabinë Saudite, ku mund ta kisha shijuar jetën në luks. Për mua ishte një vendim i sinqertë”, tha ai.
Familja mbi gjithçka
Xherdani tani jeton sërish në Kaiseraugst AG, në të njëjtin pallat me prindërit. Ka edhe një apartament në Cyrih dhe së shpejti do të ndërtojë shtëpinë e tij në Rheinfelden AG.
“I shoh prindërit pothuajse çdo ditë”, tregon ai.
Dëshira e tij më e madhe gjithmonë ka qenë që nëna Fatimja dhe babai Iseni të mos kenë më nevojë të punojnë.