Marrëveshja në Shtëpinë e Bardhë të hënën për hapin e radhës – një takim bilateral mes Presidentit rus Vladimir Putin dhe Presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky – ishte unanime. Pastaj erdhi informimi nga këshilltari i Kremlinit, Yury Ushakov, mbi telefonatën e Trumpit me Putinin.
“Ideja u diskutua që do të ishte e përshtatshme të shqyrtohej mundësia e ngritjes së nivelit të përfaqësuesve të palës ruse dhe asaj ukrainase,” tha Ushakov.
CNN shkruan se në “gjuhën e Kremlinit”, kjo do të thotë se ata janë shumë larg të qenit gati, dhe ndoshta nuk do të jenë kurrë.
Dhe kjo nuk duhet të vijë si befasi.
Kjo është një luftë që filloi me Putinin i cili njohu në mënyrë të njëanshme një pjesë të territorit ukrainas (të vetëquajturat Republika Popullore e Donetskut dhe Luhanskut) si të pavarura, duke e quajtur atë “tokë historike e jona”.
Ai ka argumentuar se Ukraina është “një pjesë e patjetërsueshme e historisë, kulturës dhe hapësirës shpirtërore [të Rusisë]”, dhe se ndarja e saj nga Rusia ishte një gabim historik.
Kremlini nuk bën asnjë përpjekje për të fshehur përçmimin ndaj Zelenskyt. Jo vetëm që rregullisht vë në dyshim legjitimitetin e liderit ukrainas, duke u fiksuar tek shtyrja e zgjedhjeve në Ukrainë për shkak të ligjit ushtarak, por në memorandum-in e tij të fundit të “paqes” kërkon që Ukraina të mbajë zgjedhje përpara se të nënshkruhet ndonjë traktat përfundimtar paqeje.
Putini dhe zyrtarët e tjerë rusë rrallë e përmendin Zelenskyn me emër, duke preferuar në vend të tij nofkën përçmuese “regjimi i Kievit”. Dhe mos harroni që ishte Zelensky ai që udhëtoi në Turqi për bisedimet e para të drejtpërdrejta mes dy palëve në mesin e majit, vetëm që Putini të dërgonte një delegacion të kryesuar nga një autor tekstesh historike.
Putini tashmë ka marrë atë që donte – një takim bilateral me Trumpin, një lider që ai e sheh si të barabartë me veten. Të takohej me Zelensky-n, sipas botëkuptimit dhe objektivave të tij të luftës, do të ishte e papërputhshme.
