Baraliu: Iniciativa për Adem Demaçin lindi në Vetëvendosje, Konjufca po e paraqet historinë ndryshe

Analisti politik Bleron Baraliu ka reaguar pas debatit të fundit mes Uran Ismaili dhe Glauk Konjufca lidhur me iniciativën e vitit 2011 për kandidimin e Adem Demaçi për president të Kosovës.

Në një postim të gjatë në facebook, Baraliu është shprehur se ideja për kandidimin e Demaçit ka lindur fillimisht gjatë diskutimeve me përfaqësues të Lëvizjes Vetëvendosje dhe se Konjufca ka qenë i pranishëm kur është diskutuar për herë të parë kjo nismë.

Sipas tij, më 18 shkurt 2011 ai ishte takuar në zyrat e Vetëvendosjes me Liburn Aliu dhe Visar Ymeri, ndërsa Konjufca, siç thotë ai, kishte dëgjuar diskutimin pa ndërhyrë.

Baraliu pretendon se ishte Aliu ai që për herë të parë kishte propozuar emrin e Demaçit si kandidat për president.

Postimi i plotë:

Mbrëmë Uran Ismaili dhe Glauk Konjufca shkëmbyen disa përshkrime të pasakta, për të mos thënë cinike, rreth iniciativës për Presidentin Demaçi. Si protagonist fillestar i kësaj iniciative, po ndaj disa fakte që i mbaj mend shumë qartë edhe pas 15 vitesh.

• 𝗠𝗲̈ 𝟭𝟴 𝗦𝗵𝗸𝘂𝗿𝘁 𝟮𝟬𝟭𝟭, sapo kam zbritur në Aeroportin Adem Jashari nga Nju Jorku, kam shkuar drejt në zyrat e Vetëvendosjes (te 4 Llullat) për t’i lutur që të mos lejonim një bashkëpunëtor të Moskës të bëhej President i Kosovës.

𝗣𝗲̈𝗿𝗯𝗮𝗹𝗹𝗲̈ 𝗶 𝗸𝗮𝗺 𝗽𝗮𝘀𝘂𝗿 Liburn Aliu n 𝗱𝗵𝗲 Visar Ymeri n

Albini ndodhej në një takim me derë të hapur në anën tjetër të korridorit. Glauku ishte ulur në kompjuter prapa meje, në anën e djathtë, dhe dëgjonte gjithë diskutimin pa ndërhyrë.

𝗣𝗿𝗮𝗻𝗱𝗮𝗷, 𝗼𝗿𝗶𝗴𝗷𝗶𝗻𝗮 𝗲 𝗸𝗲̈𝘀𝗮𝗷 𝗶𝗻𝗶𝗰𝗶𝗮𝘁𝗶𝘃𝗲 𝗻𝘂𝗸 𝗺𝘂𝗻𝗱 𝘁’𝗶 𝗷𝗲𝘁𝗲̈ 𝗲 𝗽𝗮𝗻𝗷𝗼𝗵𝘂𝗿 𝗚𝗹𝗮𝘂𝗸𝘂𝘁.

• Pas një përplasjeje mes meje dhe Liburnit, i cili insistonte se vetëm dorëheqja e Thaçit nga politika ishte zgjidhje, ndërsa unë kërkoja një rrugëdalje praktike, 𝗟𝗶𝗯𝘂𝗿𝗻𝗶 𝗸𝗮 𝗾𝗲𝗻𝗲̈ 𝗮𝗶 𝗾𝗲̈ 𝗲 𝗸𝗮 𝗽𝗿𝗼𝗽𝗼𝘇𝘂𝗮𝗿 𝗶 𝗽𝗮𝗿𝗶 𝗕𝗮𝗰𝗲̈𝗻 𝗔𝗱𝗲𝗺.

Ai shtoi se VV-ja do t’i jepte nënshkrimet, por se Baca nuk do të pranonte të kandidonte.

• Pas kësaj e kam takuar Bacën Adem 1-me-1 në Simfoni te Naim Bajraktari

𝗧𝗮𝗸𝗶𝗺𝗶 𝗸𝗮 𝘇𝗴𝗷𝗮𝘁𝘂𝗿 𝗴𝗮𝘁𝗶 𝗸𝗮𝘁𝗲̈𝗿 𝗼𝗿𝗲̈.

Fillimisht Baci Adem ka qenë vendosmërisht kundër. Në fund Ai është pajtuar se koha kërkonte përmbysjen e kapjes së shtetit, vasalizmit ndaj të huajve dhe kleptokracisë, dhe është shprehur se ishte:

“𝗜 𝗴𝗮𝘁𝘀𝗵𝗲̈𝗺 𝘁𝗲̈ 𝗱𝗶𝗴𝗷𝗲𝗺 𝗻𝗲̈ 𝘇𝗷𝗮𝗿𝗿 𝗻𝗲̈ 𝗾𝗼𝗳𝘁𝗲̈ 𝗻𝗲𝘃𝗼𝗷𝗮.”

• Gjatë tri ditëve të ardhshme kanë pasuar negociata intensive. Nuk kam shkuar në shtëpi dhe nuk kam parë familjen asnjë çast deri të martën kur filloi seanca.

𝗞𝗲𝗺𝗶 𝗴𝗷𝗲𝘁𝘂𝗿 𝗺𝗯𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲𝘁𝗷𝗲 𝗻𝗴𝗮 𝘁𝗲̈ 𝗴𝗷𝗶𝘁𝗵𝗮 𝗮𝗻𝗲̈𝘁 𝗲 𝘀𝗽𝗲𝗸𝘁𝗿𝗶𝘁 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗸.

Por po aq e rëndësishme:

𝗞𝗷𝗼 𝗺𝗯𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲𝘁𝗷𝗲 𝗸𝗮 𝗻𝗶𝘀𝘂𝗿 𝗺𝗲 𝗩𝗲𝘁𝗲̈𝘃𝗲𝗻𝗱𝗼𝘀𝗷𝗲𝗻.

• Më 19 shkurt, pas konsultimit me Ramush Haradinajn në Hagë, Burim R. Ramadani më premtoi votat e AAK-së, por më paralajmëroi se VV-ja kishte lëvizur nga mbështetja.

𝗜 𝗸𝗮𝗺 𝘁𝗵𝗲̈𝗻𝗲̈ 𝘀𝗲 𝗽𝗼 𝗳𝗹𝗶𝘀𝘁𝗲 𝗸𝗼𝘁.

Pastaj e kam telefonuar menjëherë Liburnin, vetëm për të kuptuar se Burimi kishte pasur të drejtë.

• Më 20 shkurt kishim një listë me 43 deputetë mbështetës.

𝗗𝘆𝗺𝗯𝗲̈𝗱𝗵𝗷𝗲𝘁𝗲̈ 𝘃𝗲𝗻𝗱𝗲𝘁 𝗲 𝗽𝗮𝗿𝗮 𝗶𝘀𝗵𝗶𝗻 𝗹𝗲̈𝗻𝗲̈ 𝗯𝗼𝘀𝗵 𝗱𝗵𝗲 𝘁𝗲̈ 𝗿𝗲𝘇𝗲𝗿𝘃𝘂𝗮𝗿𝗮 𝗽𝗲̈𝗿 𝗱𝗲𝗽𝘂𝘁𝗲𝘁𝗲̈𝘁 𝗲 𝗩𝗲𝘁𝗲̈𝘃𝗲𝗻𝗱𝗼𝘀𝗷𝗲𝘀.

• Duke e parë se iniciativa po rrezikohej pas abortimit të mbështetjes nga VV-ja, e kam telefonuar Bacin Ilmi Ramadani (tashmë i ndjerë). Ai më vuri në speaker dhe më la të kuptoja se pranë tij ishte Baci Jakup.

I bëra apel që seanca të shtyhej vetëm një ditë.

𝗧𝗲̈ 𝗻𝗲𝘀𝗲̈𝗿𝗺𝗲𝗻 𝗝𝗮𝗸𝘂𝗽 𝗞𝗿𝗮𝘀𝗻𝗶𝗾𝗶 𝗲 𝘀𝗵𝘁𝘆𝘂 𝘀𝗲𝗮𝗻𝗰𝗲̈𝗻.

Dhe për herë të parë, kampi i Thaçit përmes ’emisarëve’ filloi të pyeste se kush ishte “mbrapa” kësaj nisme dhe prej nga vinte gjithë ajo energji.

𝗣𝗶𝗸𝗮 𝗸𝘆𝗰̧𝗲 𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲̈ 𝗸𝗷𝗼:

Pasi u shty seanca, më 21 shkurt, rreth orës 1 pas mesnatës (teknikisht 22 shkurt), Albini dhe Liburni kanë ardhur në banesën e Bacës Adem.

𝗧𝗮𝗸𝗶𝗺𝗶 𝗻𝘂𝗸 𝗸𝗮 𝗾𝗲𝗻𝗲̈ 𝗸𝘂𝗿𝗿𝗲̈ 𝘃𝗲𝗰̧𝗮𝗻𝗲̈𝗿𝗶𝘀𝗵𝘁 𝗸𝗼𝗻𝘀𝘁𝗿𝘂𝗸𝘁𝗶𝘃.

Albini ishte skeptik, nervoz dhe ngrinte vazhdimisht kërkesa e kushte politike. Një ndër to ishte refuzimi kategorik i çdo negociate me Serbinë.

Në një moment ai argumentoi se Kushtetuta nuk e detyronte Presidentin t’ia jepte mandatin për Kryeministër partisë fituese.

𝗣𝗮𝘀 𝗸𝗲̈𝘁𝗶𝗷 𝘀𝗵𝗽𝗷𝗲𝗴𝗶𝗺𝗶, 𝗕𝗮𝗰𝗮 𝗔𝗱𝗲𝗺 𝗸𝗮 𝘁𝗵𝗲̈𝗻𝗲̈ 𝘀𝗲 𝗻𝗲̈𝘀𝗲 𝘇𝗴𝗷𝗶𝗱𝗵𝗲𝗷 𝗣𝗿𝗲𝘀𝗶𝗱𝗲𝗻𝘁, 𝗮𝗶 𝗱𝗼 𝘁𝗲̈ 𝗿𝘂𝗮𝗻𝘁𝗲 𝘁𝗲̈ 𝗱𝗿𝗲𝗷𝘁𝗲̈𝗻 𝗽𝗲̈𝗿 𝘁𝗮 𝗻𝗼𝗺𝗶𝗻𝘂𝗮𝗿 𝗸𝗮𝗻𝗱𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗻 𝗽𝗲̈𝗿 𝗞𝗿𝘆𝗲𝗺𝗶𝗻𝗶𝘀𝘁𝗲̈𝗿 𝗱𝗵𝗲 𝗱𝗼 𝘁𝗮 𝘂𝘀𝗵𝘁𝗿𝗼𝗻𝘁𝗲 𝗸𝗲̈𝘁𝗲̈ 𝗸𝗼𝗺𝗽𝗲𝘁𝗲𝗻𝗰𝗲̈ 𝗻𝗲̈ 𝗽𝗲̈𝗿𝗽𝘂𝘁𝗵𝗷𝗲 𝗺𝗲 𝗺𝗮𝗿𝗿𝗲̈𝘃𝗲𝘀𝗵𝗷𝗲𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗸𝗲 𝗾𝗲̈ 𝗱𝗼 𝘁𝗲̈ 𝗮𝗿𝗿𝗶𝗵𝗲𝗷.

Pra, nuk po flitej vetëm për Presidentin. Po flitej për mundësinë e një konfigurimi krejt tjetër politik.

Por në fund të takimit, Albini filloi të fliste për infiltrimin e thellë të SHIK-ut në Vetëvendosje.

𝗣𝗮𝘀𝘁𝗮𝗷 𝗱𝘆𝘀𝗵𝗶𝗺𝗲𝘁 𝗶 𝗱𝗿𝗲𝗷𝘁𝗼𝗶 𝗸𝗮𝗵 𝘂𝗻𝗲̈.

Sipas tij, motivi im mund të ishte shpëtimi i Hashim Thaçit nga pasojat politike që do të pasonin nëse Behgjet Pacolli bëhej President.

𝗩𝗲𝘁𝗲̈𝗺 𝗮𝘁𝗲̈𝗵𝗲𝗿𝗲̈ 𝗕𝗮𝗰𝗮 𝗔𝗱𝗲𝗺 𝗲 𝗵𝘂𝗺𝗯𝗶 𝗱𝘂𝗿𝗶𝗺𝗶𝗻.

Pas orësh diskutimi, ai reagoi ashpër dhe praktikisht e përzuri Albinin nga banesa me fjalët:

“𝗣𝗮𝘀𝗸𝗲𝗻𝗶 𝗱𝗮𝗹𝗲̈ 𝗽𝗿𝗲𝗷 𝘀𝗵𝗶𝗻𝗮𝘃𝗲 𝗱𝗵𝗲 𝗵𝘆 𝗸𝗮𝗹𝗹𝗮𝗺𝗼𝗾𝗶𝘁.”

𝗜𝗿𝗼𝗻𝗶𝗮 𝗲̈𝘀𝗵𝘁𝗲̈ 𝘀𝗲 𝗸𝗷𝗼 𝗻𝗶𝘀𝗺𝗲̈ 𝗸𝗮 𝗹𝗶𝗻𝗱𝘂𝗿 𝗽𝗶𝗸𝗲̈𝗿𝗶𝘀𝗵𝘁 𝗻𝗲̈ 𝗱𝗶𝘀𝗸𝘂𝘁𝗶𝗺𝗲𝘁 𝗺𝗲 𝗩𝗲𝘁𝗲̈𝘃𝗲𝗻𝗱𝗼𝘀𝗷𝗲𝗻, 𝗻𝗱𝗲̈𝗿𝘀𝗮 𝘀𝗼𝘁 𝗽𝗼 𝗽𝗮𝗿𝗮𝗾𝗶𝘁𝗲𝘁 𝘀𝗶𝗸𝘂𝗿 𝗸𝗮 𝗮𝗿𝗱𝗵𝘂𝗿 𝗻𝗴𝗮 𝗱𝗶𝗸𝘂 𝘁𝗷𝗲𝘁𝗲̈𝗿.

𝗗𝗵𝗲 𝗽𝗿𝗮𝗻𝗱𝗮𝗷 𝗺𝗲̈ 𝗵𝗮𝗯𝗶𝘁 𝗳𝗮𝗸𝘁𝗶 𝗾𝗲̈ 𝗚𝗹𝗮𝘂𝗸𝘂 𝗳𝗹𝗲𝘁 𝘀𝗼𝘁 𝗽𝗲̈𝗿 𝗸𝗲̈𝘁𝗼 𝗻𝗴𝗷𝗮𝗿𝗷𝗲 𝘀𝗶𝗸𝘂𝗿 𝗻𝘂𝗸 𝗲 𝗱𝗶 𝘀𝗲 𝘀𝗶 𝗸𝗮 𝗻𝗶𝘀𝘂𝗿 𝗲 𝗴𝗷𝗶𝘁𝗵𝗲̈ 𝗸𝘆 𝗲𝗽𝗶𝘇𝗼𝗱, ndonëse ka qenë fizikisht i pranishëm kur lindi ideja fillestare dhe e ka dëgjuar diskutimin me veshët e tij.