Në 28-vjetorin e rënies së heroit të Kosovës, Përparim Krasniqi, Gani Nuha ka ndarë një rrëfim të gjatë për kujtimet dhe momentet e fundit që kishte kaluar me të.
Nuha tregon se Përparimin e kishte takuar në Bajram Curr dhe se kishin udhëtuar bashkë disa herë drejt Kosovës.
Sipas tij, në atë kohë Përparimi po priste armatim që vinte nga Amerika dhe gjatë bisedave i tregonte për planet e tij për t’u futur në Kosovë dhe për t’iu bashkuar luftës.
Rrëfimi i tij:
Më ka marrë malli për Ty, Heroi jem
Përparimin Krasniqin e kisha taku në Bajram Curr dhe kohë pas kohe kisha udhëtu me të për Kosovë. Kësaj here ai kishte nejt ma gjatë në Bajram Curr se po priste do armë që vinin prej Amerikës
Kishim bisedu gjatë për gjithçka. Ishte brumosë mirë me atë që ia kishte mësu e shpjegu Heroi i Kosovës, Adriani, vëlla e shok i një qëllimi. Më tregonte për Kodrën e Vranocit, për vendet kah do të kalonte kur t’i çonte ato armë, çka do të bante e qysh do të luftonte me to
E shihshe në sy që nuk ishte tu folë veç me fjalë. Ai e kishte nda mendjen dhe pikërisht më 10.09.1998 ishim përgatitë bashkë me shokët e idealit që duhej gjallë a vdekë me ju dalë shokëve në ndihmë
Unë pikërisht në këtë ditë kisha një takim shumë të rëndësishëm me eprorë nga Shqipëria dhe Kosova. Po planifikonim me futë një togë prej 20 ushtarësh mrena kufinit në pjesën e Kosovës
Takimi kishte për qëllim koordinimin e veprimeve të togut, ndarjen e detyrave, përbërjen e njësive, llojin e armatimit, komunikimin dhe ndërlidhjen, sigurinë, lëvizjet dhe furnizimin si dhe planin rezervë
Por fatkeqësisht plani ynë mbeti pa u realizu. Nga eprorët u informova se Dukagjini ishte në prag të rënies. Pavarësisht insistimit tim plani dështoi dhe me urgjencë u kthyem në shtabin e Bajram Currit për t’i ndalë ushtarët që ishin nisë për Kosovë për t’u dalë në ndihmë shokëve në Dukagjin
Edhe këtu dështova sepse ata kishin shku shumë larg dhe radiolidhjet që kishim nuk mundeshin me u lidhë me ta për me u tregu se plani duhej me ndryshu pasi Dukagjini pothuajse kishte ra dhe mundësia për t’u lidhë me pjesën tjetër të ushtarëve ishte pothuajse e pamundun
E mora Ramushin në telefon dhe e pyeta
Ku jeni
M’u përgjigj shkurt
Aty ku duhet me qenë
Biseda ishte e shkurtë po e qartë, kemi nevojë për armatim dhe ushtarë. Ne veçse e kishim të planifikuar që mrena tri ditësh me nisë një grup të mirëarmatosun me ushtarët ma të zotë për t’u dalë në ndihmë luftëtarëve të Dukagjinit
Përparim Krasniqi Shabani, Xhevdet Duka, Florim Krasniqi Fuli, Rasim Mazrrekaj, Haxhi Krasniqi, Ilir Shoshi dhe Bislim Isufaj veçse ishin nisë për Kosovë nga drejtimi i Zogajve të Tropojës drejt Dukagjinit
Isha shumë i brengosun për situatën që kishte rrjedhë brenda disa orësh dhe nuk arrita të lidhesha me njësitin që ishte nisë në rrugë derisa u kthye Besnik Krasniqi i cili i kishte përcjellë deri te Mahalla e Epërme në Zogaj të Tropojës dhe me informoj pr rrjedhen e situates.
