Muzli Isuf Berisha, (1916-2008), një figurë emblematike në trevën e Dukagjinit. I lindur në fshatin Pozhar të Deçanit, në një familje atdhetare, jeta e tij u shënua me sfida të vazhdueshme dhe me përkushtim të palëkundur për çështjen kombëtare.
Djalë i vetëm i Isuf Ramës, u rrit në një kohë të vështirë, ku përveç përpjekjes për të mbijetuar, ishin familjarisht nën shënjestër të pushtetit të asajë kohe.
Muzli Isufi dhe e gjithë Familja Berisha ishin të përfshirë në rezistencë, përkrah babait të tij Isuf Ramë Berishës, i cili ishte truproja i Hasan Prishtinës, organizatori i vrasjes së Sheh Boshnjakut, dhe krahu i djathtë i Demë Ali Pozharit.
Demë Ali Pozhari, një lider nacionalist i vendosur për t’i rezistuar dominimit jugosllav dhe padrejtësive të imponuara nga regjimi komunist. Në një kohë kur mbretëronte frika, ku represioni ishte kudo, ku zërat e rezistencës ishin mbytur, ai nuk hezitoi të ngrihej përballë padrejtësisë, tiranisë dhe shtypjes
Familja Berisha mbart në historinë e saj peshën e sakrificave dhe sprovave. Për disa breza, ata kanë duruar shtypje, arrestime, dëbime dhe persekutime. Historia e tyre tregon jo vetëm për rezistencën e tyre, por edhe për vlerat e tyre: solidaritetin, drejtësinë dhe luftën për pavarësi.
Rrëfimet historike zbulojnë brutalitetin e persekutimeve, të tilla si ato ku Stërgjyshin e Demë Ali Pozharit, Ali Rexhën, me të vëllanë Bekën, i vranë në vitin 1876. Gjyshin e Demës, Mehmet Alien, e vranë në vitin 1878, I vranë radhazi vëllezërit e Demës, Metën dhe Rexhen. Djalin e madhë, Miftarin, e ekzekutua. Dy djemtë më të vegjël: Brahimin dhe Afrimim i helmuan. Familjen Berisha e burgosen, për tre vjet radhazi, dhe keqtrajtuan tërë fisin,vazhdimisht me metoda ma barbare, Isuf Ramen e torturuan duke e lidhur për këmbësh me kokë poshtë në bunarë dhe duke e lënë për orë të tëra mes jetës dhe vdekjes. Muzli Isufin e keqtrajtuan për javë të tëra në karrigen elektrike.
Riza Rama, vëllai i Isuf Ramës, ishte një nga luftëtarët trima të betejës së Junikut. Gjatë kësaj beteje ai u plagos rëndë dhe, si pasojë e plagëve, ndërroi jetë në Tropojë. Ai vdiq në prehër të Azem Bejtës, një prej udhëheqësve më të shquar të rezistencës shqiptare kundër pushtuesve.
Sylë Mehmeti Xhaxhai i Demë Ali Pozharit, ishte një ndër luftëtarët besnikë të çështjes kombëtare, i cili mori pjesë në shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë. Regjimi komunist e konsideroi një figurë të rrezikshme për pushtetin. Agjentët e Sigurimit e joshën me mashtrime drejt Liqenit të Vaut të Dejës, ku u vra fshehurazi. Trupi i tij u hodh në ujë, ndërsa vrasja u maskua si një aksident mbytjeje. Ky krim mizor mbetet i pazbardhur dhe është një prej shumë tragjedive të heshtura të kohës së diktaturës.
Megjithatë, kjo vuajtje nuk e shuai kurrë vullnetin e tyre për të luftuar për idealet e tyre. Pavarësisht urisë, varfërisë dhe represionit, familja Berisha vazhdoi të rezistonte, duke e ndarë kafshatën e fundit me djalin e tyre Demë Alin Pozharin.
Persekutimët dhe keqtrajtimët ndaj familjes Berisha, kanë vazhduar deri në vitet ’70-ta. Xhemajl Berishen djalin e dytë të Muzulit e burgosur forcat serbe dhe regjimi komunist për më shumë se pesë vite. Me një vit burg është dënuar edhe djali i tretë i Muzulit, Ukë Berisha.
Familja Berisha ka qenë e njohur për përkushtimin ndaj kauzës kombëtare, dhe ka kontribuar në formimin e një tradite të qëndresës dhe luftës për liri, që ka kaluar nga një brez në tjetrin.
Familja Berisha në luftën e fundit i dha Kosovës dy heronj,dëshmorin : Kadri Berisha dheShkelzen Berisha, të cileti ranë heroikisht ballë për ballë kundër forcave serbe.
Një pjesë e rëndësishme e historisë së familjes Berisha është se, përmes sakrificave dhe angazhimeve të tilla, ata kanë ndihmuar në formimin e vetëdijes kombëtare shqiptare dhe janë bërë pjesë e historisë së luftës për lirinë dhe pavarësinë e shqiptarëve.
Roli i tyre në këtë periudhë është një dëshmi e betejës për ruajtjen e identitetit kombëtar dhe përkundër çdo forme të shtypjes, qofshin ato jugosllave, komuniste apo të tjera.
Familja Berisha, e njohur për trimërinë dhe shpirtin e qëndresës, mishëron shumë më tepër se një simbol të luftës për liri. Është gjithashtu një burim i paçmuar i figurave me ndikim që kanë kontribuar në përparimin dhe zhvillimin e kombit tonë. Anëtarët e kësaj familje të madhe janë shquar si intelektualë, akademikë, mësues, mjekë dhe shumë profesionistë të tjerë, të cilët, secili në fushën e vet, kanë luajtur një rol kyç në avancimin social, kulturor dhe ekonomik të kombit tonë.