Pas 73 vitesh, të huajt e pasur mund të blejnë alkool në Arabinë Saudite

Arabia Saudite ka filluar në heshtje të lejojë banorët e huaj të pasur të blejnë alkool, një ndryshim i madh pas një ndalimi 73-vjeçar.

Prej dekadash, Lagja Diplomatike e Riadit ka qëndruar e veçuar nga pjesa tjetër e kryeqytetit, një enklavë e pasur ambasadash dhe rezidencash luksoze, me rrugë të hijëzuara, gjelbërim dhe një kulturë kafenesh që tërheq si të rinjtë sauditë ashtu edhe ekspatriotët.

Tani, brenda një kompleksi të thjeshtë, pa shenja, në këtë lagje ekskluzive, një dyqan i vogël është kthyer në terren testimi për një nga ndryshimet më të ndjeshme të politikave të Arabisë Saudite, shitjen e kontrolluar të alkoolit për të huajt jo-myslimanë të pasur.

Arabia Saudite, shtëpia e dy vendeve më të shenjta të Islamit, e ndaloi shitjen e alkoolit në vitin 1952. Por si pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të riformësuar imazhin e saj, mbretëria ka zbatuar reforma të gjera sociale dhe ekonomike vitet e fundit, duke u paraqitur si një shoqëri më e moderuar dhe miqësore ndaj investimeve.

Nën udhëheqjen e princit të kurorës Mohammed bin Salman, sundimtarit de facto të Arabisë Saudite, mbretëria ka rihapur kinematë, ka organizuar festivale të mëdha muzikore, ka hequr ndalimin për gratë që të ngasin makinën dhe ka kufizuar fuqitë e policisë fetare dikur të frikshme. Por zgjerimi i qetë i shitjes ligjore të alkoolit është ndoshta eksperimenti më i guximshëm deri tani.

Dyqani i pijeve alkoolike u hap për herë të parë në Riad në janar 2024, por hyrja ishte fillimisht e kufizuar për diplomatët jo-myslimanë. Sipas rregullave të reja të prezantuara pa njoftim në fund të vitit 2025, banorët e huaj jo-myslimanë të pasur mund të shkojnë tani atje për të blerë birrë, verë dhe pije të forta.

Për t’u kualifikuar, një ekspatriot duhet të ketë ose lejen e Rezidencës Premium, e cila kushton 100,000 riyalë sauditë (27,000 $) në vit; ose të tregojë se fiton të paktën 50,000 riyalë në muaj.

Skema e Rezidencës Premium ka kritere të ndryshme pranueshmërie dhe zakonisht është e hapur për drejtues të lartë të huaj, investitorë dhe profesionistë me aftësi të specializuara.

Si në rastin e mbajtësve të lejes, ashtu edhe për ata pa të, ata duhet të tregojnë kartën e identitetit të rezidencës tek rojet e sigurisë në derë. Kjo tregon fenë dhe statusin e rezidencës. Ata që nuk kanë lejen duhet gjithashtu të paraqesin një certifikatë page ose letër të lëshuar nga kompania. Turistët e huaj nuk lejohen të hyjnë në dyqan.

Disa klientë që kanë blerë alkool nga dyqani folën për BBC me kusht anonimiteti.

Telefonat celularë mbyllen në çanta të posaçme të paprekshme përpara se klientët të lejohen të hyjnë brenda. Radhët mund të zgjasin më shumë se një orë, megjithatë njerëzit thonë se përvoja është relativisht e thjeshtë pasi të hysh brenda.

Një ekspatriot europian e përshkroi dyqanin si “të furnizuar mirë”, me çmime “dy deri në tre herë” më të larta krahasuar me tregjet perëndimore, por dukshëm më të ulëta se në tregun e zi të Arabisë Saudite. “Një shishe uiski Johnny Walker Black Label më kushtoi 124 $. Por nuk më shqetëson të paguaj këtë çmim”, shtoi një drejtues britanik kompanie.

Blerjet e alkoolit rregullohen nga një sistem kompleks kuotash mujore me pikë, thonë klientët, por mjaftueshëm bujar për të lejuar secilin dhjetëra litra pije të forta çdo muaj. Diplomatët marrin zbritje në blerjet e tyre.

Nuk ka pasur asnjë njoftim zyrtar nga qeveria. Disa blerës thonë se fillimisht mësuan për ndryshimin përmes fjalës së gojës. Emri i dyqanit nuk shfaqet as në hartat online.

“Një mik thjesht ndau vendndodhjen me mua në Google Maps”, tha një ekspatriot aziatik.

Analistët thonë se paqartësia e autoriteteve rreth politikës së re për alkoolin është e qëllimshme, duke lënë pasiguri mbi sa larg mund të shkojë ky ndryshim