“Pa një ndërhyrje të menjëhershme, gazetarët e fundit në Gaza do të vdesin.”
Që prej largimit të stafit të saj në vitin 2024, AFP ka vijuar raportimin nga Gaza përmes një grupi të vogël: një gazetar freelance, tre fotografë dhe gjashtë kameramanë të pavarur, ndër të fundit që dokumentojnë realitetin e një prej zonave më të rrezikshme dhe të izoluara në botë. Prej gati dy vitesh, mediat ndërkombëtare janë të ndaluara të hyjnë në territor.
Ata tani janë të sfilitur, pa ushqim, pa ujë, pa transport dhe pa mundësi për të raportuar.
Njëri prej tyre, Bashar, 30 vjeç, pjesë e AFP që nga viti 2010, ka shpërndarë një mesazh prekës në Facebook më 19 korrik:
“S’kam më forcë të punoj për mediat. Trupi im është i rraskapitur. Nuk mundem më!”
Bashar, ashtu si miliona palestinezë të tjerë, jeton në varfëri ekstreme, lëviz mes kampeve të refugjatëve nën bombardime të përditshme. Prej shkurtit, ai banon në rrënojat e shtëpisë së tij me familjen. Të dielën, raportoi se njëri nga vëllezërit e tij kishte ndërruar jetë prej urisë.
Paga mujore që marrin nga AFP nuk mjafton për të blerë ushqime. Çmimet janë të papërballueshme, sistemi bankar është shembur dhe këmbimet me llogari online mbajnë deri në 40% komision.
AFP nuk ka më as mjete për t’u siguruar automjete apo karburant dhe vetë ngarja e një makine është një akt vetëvrasës, pasi bëhen objektiv i sulmeve ajrore. Gazetarët lëvizin në këmbë, me karroca apo me gomar.