Ushtruesja e Detyrës së Presidentes së Kosovës, Albulena Haxhiu, bashkë me kryeministrin në detyrë Albin Kurtin si dhe me zëvendëskryeministren dhe ministren e Drejtësisë në detyrë, Donika Gërvalla kanë mbajtur diskutim me delegatët e Kuvendit të atëhershëm me rastin e 36-vjetorit të Deklaratës Kushtetuese të 2 Korrikut.
Haxhiu, tha se më 2 korrik 1990, dera e Kuvendit iu mbyll delegatëve të Kosovës, dhe tha se “pamja e asaj dite nis me dyer të mbyllura, me polici para Kuvendit, me delegatë jashtë sallës dhe me një pushtet që, pasi ia kishte marrë Kosovës autonominë, kërkonte t’ia merrte edhe zërin politik”.
“Por mandati vjen nga populli, dhe atë ditë delegatët e Kosovës e dëshmuan këtë duke folur në emër të Kosovës edhe jashtë sallës së Kuvendit”, u shpreh Haxhiu.
“Pa atë skenë, nuk mund të kuptohet drejt 2 korriku. Regjimi mendonte se kishte ndalur një mbledhje të Kuvendit, ndërkaq kishte lënë pas një pamje që Kosova nuk do ta harronte kurrë, delegatë që qëndronin jashtë sallës por që kishin hyrë brenda historisë”.
Tutje, ajo tha se Kosova e asaj kohe kishte shumë pak hapësirë “por kishte njerëz që dinin ta përdornin edhe atë pak hapësirë me mençuri dhe guxim, në mesin e tyre ishin delegatët që e miratuan Deklaratën, njerëzit që e hartuan dhe e mbështetën, si dhe të gjithë ata që e kuptuan se politika e Kosovës duhej të fliste me gjuhën e së drejtës, e jo me gjuhën e nënshtrimit”.
“Rruga politike e viteve ’90 mori kuptimin e saj të plotë me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. UÇK-ja e mori mbi vete barrën më të rëndë të historisë sonë të re, luftën për çlirimin e vendit”.
“Sakrifica e dëshmorëve, qëndresa e luftëtarëve, dhuna mbi civilët, dëbimi masiv dhe spastrimi etnik e bënë të qartë para botës se Kosova nuk po kërkonte privilegj politik, por liri nga shtypja dhe dhuna e organizuar shtetërore”.
“Pas luftës çlirimtare të UÇK-së dhe ndërhyrjes së aleatëve tanë, Kosova hyri në një fazë të re politike. Më 17 shkurt 2008, ajo e shpalli Republikën e saj si shtet të pavarur, sovran dhe demokratik. Ajo ditë e vulosi para botës një kërkesë që ishte formuluar shumë më herët, në vendime politike, në akte kushtetuese, në organizim, në luftë dhe në sakrificë”.
