Bajrami: Refuzimi i gazit amerikan nga qeveria e ka rritur varësinë nga importi i energjisë

Deputetja e LDK-së, Hykmete Bajrami, ka kritikuar Qeverinë për refuzimin e projektit të gazit amerikan, të mbështetur nga MCC me mbi 200 milionë dollarë.

Ajo ka thënë se, pas refuzimit të këtij projekti dhe mungesës së kapaciteteve të reja gjeneruese, Kosova ka importuar rreth 1 miliard euro energji elektrike.

Bajrami ka deklaruar se refuzimi i projekteve të prodhimit të energjisë e rrit varësinë nga importi.

Ajo ka kërkuar publikimin e analizave dhe marrëveshjeve për planet energjetike, përfshirë bashkëpunimin me Shqipërinë. Sipas saj, vendimet për sektorin e energjisë duhet të merren me transparencë dhe në bazë të analizave.

Reagimi:

Politikë energjetike apo politikë e varësisë nga importi?

Para se të vinte në pushtet, Albin Kurti thoshte se me LVV-në në qeveri nuk ka ContourGlobal. Erdhi në pushtet dhe këtë premtim e mbajti.

Më pas e ktheu prapa edhe projektin e gazit amerikan, të mbështetur me mbi 200 milionë dollarë nga MCC, projekt për të cilin kishte vendosur Qeveria Hoti. Arsyetimi ishte: nuk duam gaz, duam bateri.

Sot, pas gjashtë vitesh, nuk kemi as ContourGlobal, rrjedhimisht as termocentral të ri, as gaz amerikan, bateritë ende s’kanë ardhë, nuk ka kapacitet të reja gjeneruese, POR, kemi rreth 1 miliard euro energji elektrike të importuar.

Pra, kur i refuzon projektet e gjenerimit, mbetesh i varur nga importi. Kaq e thjeshtë është.

Tash po na thonë se nuk na duhet infrastruktura e gazit, sepse mund të marrim energji nga jashtë. Por Kosova nuk duhet të llogarisë në energjinë që e prodhojnë të tjerët. Kosova ka nevojë me prodhu energji vetë, me ndërtu kapacitete të reja dhe me e ulë varësinë prej importit e tregtarëve të energjisë.

Çdo megavat i prodhuar në Kosovë është më shumë siguri, më pak varësi, më pak ekspozim ndaj çmimeve të bursave ndërkombëtare dhe më shumë mundësi për ekonominë tonë. Prandaj refuzimi i gazit të lëngshëm amerikan (LNG) nuk është veç refuzim i një projekti, është refuzim i një mundësie për ta bërë Kosovën pjesë të rrjeteve rajonale të energjisë dhe për me ndërtu një sistem më të sigurt e më fleksibil.

Ndërkohë, Qeveria flet për gazifikim të linjitit dhe për energji nga Vlora.

Atëherë pyetjet janë shumë të thjeshta:

Sa kushton infrastruktura e LNG-së? Sa kushton gazifikimi i linjitit?

Cili opsion është më leverdishmëm për Kosovën? Çfarë marrëveshje keni me Shqipërinë?

Sa do të jetë kapaciteti i centralit me gaz, në Vlorë? A e dini ju sa energji importon Shqipëria sot?

Si llogarisni që ka me pasë energji tepricë për t’i dhënë Kosovës? Me çfarë çmimi do ta marrë Kosova energjinë nga Vlora?

Me çmim të kostos së prodhimit apo me çmim të bursave ndërkombëtare? Nëse ka marrëveshje me Shqipërinë, publikone!

Nëse ka analiza, publikoni! Sepse vendimet për energjinë nuk merren me deklarata politike e pa asnjë analizë dhe pa transparencë.

Në fund, çdo refuzim e ka një faturë: Kur nuk prodhon, importon – kur importon, paguan më shtrenjtë – kur paguan më shtrenjtë, rëndon qytetarët dhe bizneset. E ndërkohë, tregtarëve të energjisë u trashen fitimet.

Kosova nuk ka nevojë për politikë që e mban peng të importit. Kosova ka nevojë për politikë që prodhon energji, siguri dhe zhvillim.